nieuws over Mali

Deze ochtend las ik op FB een bericht van Simone over het schieten in de nacht. Simone woont in Bamako. Er is een militaire coup gepleegd.

Verleden week had ik nog contact met Dabou Diarra (vriend en muzikant uit Koutiala). Alles gaat goed in Bamako en in Koutiala. Wanneer ik weer kom. Dan maak ik een grapje dat het tijd is dat hij in Nederland komt optreden.

Nu is het ineens anders. Dat het zo ver moet komen in een land als Mali. De Malinezen zijn sympathiek en gemoedelijk.  De herrie komt vanuit het noorden. Het gebied is al jaren instabiel. De Touaregs (volk uit de Sahelregio) willen hun eigen land. Zij zijn niet de enige die geïnteresseerd zijn in het stuk woestijn van Mali.

De strijd is een aantal maanden geleden weer opgelaaid toen Touareg huurlingen terug kwamen uit Libie met een groot arsenaal aan wapens. Hiermee gingen zij in het noorden van Mali de strijd oppakken. Meer dan 80.000 arme mensen zijn gevlucht naar Burkina Faso en Niger. In dit Sahel gebied zijn  de oogsten door droogte mislukt. Er dreigt een hongersnood.

Het leger van Mali claimt onder andere te weinig middelen te hebben tegenover de Touareg rebellen. Dat heeft nu geleid tot een coup. Waar het heen gaat weet niemand. De verkiezingen die voor april gepland staan wil Frankrijk door zien gaan. Maar of dat lukt blijft de vraag.


De mensen in Mali inspireren me, door hun kracht, kijk op het leven en gemoedelijkheid. In alle bonte kleuren en door het stof heen straalt het leven van nu. De gastvrijheid en humor, de veerkrachtigheid om met problemen om te gaan. Er is altijd InsjAllah.

Tijdens de avonturen van Moromoro in Mali en Senegal heb ik veel geleerd. De hulp en bereidwilligheid om een bijdrage te leveren aan Moromoro op welke manier dan ook is hartverwarmend. Zij zijn het gezicht voor mij van Mali, maar ook mijn Malinese vrienden in Nederland.
Ik wens iedereen vrede en kracht.

Busstation van Koutiala - Mali

04 feb 2011 vrijdag

Nog even snel thee drinken met Dabou Diarra bij de Maiga (plaats waar je aan een tafel brood en koffie of thee kunt nemen). Bagage wordt ingeladen. Dit keer reis ik met Bani transport, een bus met airco naar Segou. Dat is een stuk aangenamer reizen. Voorin hang teen TV en onderweg speelt de video van de populaire serie le roi de Segou (de koning van Segou).

 

afscheid van Dabou Diarra en familie

04 feb 2011 vrijdag

In de vroege frisse ochend wordt ik door iedereen uitgezwaaid. Kamoufo, en dan met links de hand geven betekent dat je elkaar weer terug wilt zien.

 

Dabou Diarra - muziek Bobo

03 feb 2011 donderdag

Samen met zijn groep en drie oudste kinderen geeft Dabou concerten. De jongste Solo speelt djembe en tama en treedt nog niet op. Batoma en Fatim zingen en spelen kalabas drum, Issa zingt en is goed op de djembe en doundoun. Dabou zingt en arrangeert de nummers van de band, een repertoire van traditionele en modern muziek van de Bobo (een volk dat in Mali en Burkina Faso woont). Hij zingt en speelt veel instrumenten, onder andere balafon, tama, djembe en trompet. Naast spelen maakt hij ook de instrumenten.

 

Waterput binnenplaats Dabou Diarra

03 feb 2011 donderdag

Op de binnenplaats bij Dabou Diarra is een waterput. 

Het water is troebel en niet zo schoon als kraanwater. 

Je kunt er prima mee wassen, maar het water is niet drinkbaar.

 

Tip: Door het water minstens 3 minuten te koken, 

worden alle bacterieen gedood en is het water drinkbaar. 

Het beste blijft mineraalwater uit flessen. 

Let erop dat de dop nog verzegeld is.

regen in Koutiala

03 feb 2011 donderdag

In de vroege ochtend tikken regendruppels op het metalen dak. 

Bijzonder in deze tijd van het jaar regen.

 

foto van de dag : binnenplaats van Dabou Diarra

02 feb 2011 woensdag

verkoopsters van sla bezoeken binnenplaats van Dabou Diarra, 
waar Issa op de gitaar oefeningen doet.

 

Dans Bobo

02 feb 2011 woensdag

In de avond is het donker. Dabou is pas verhuist en de elektriciteit is nog niet aangesloten. Uit een cassetterecorder op baterijen klinkt muziek en er wordt gedanst, le danse Bobo. Ritme van 4 passen, op de vierde raak je even je enkel aan.

 

repetitie Dabou Diarra - Koutiala

02 feb 2011 woensdag

Le tam tam is de club waar Dabou iedere vrijdag avond speelt en door de week repeteert. Deze ochtend ben ik te gast om een foto’s en film te maken.

 

naar Koutiala met Bittar transport

01 feb 2011 dinsdag

Om 6.30 uur op het busstation. Het is schemer, maar Bamako is al wakker. Op busstation is het wachten tot de bus vetrekt. Bussen met een verre bestemming gaan eerst. Koutiala is de laatste en vertrekt pas om 9.00 uur. Dan is het al warm. Bij de post van Bamako worden papieren van de bus en chauffeur gecontroleerd. Verkopers bestormen de bus met drankjes en eten. Het is altijd een kunst om op tijd te verkopen, voordat de bus verder rijdt.

12.30 uur in Segou stappen er mensen uit. Daar staat de Bittarbus naar Bobo met panne (bus is stuk) en de passagiers krijgen plaats in onze bus. In de volle bus is weinig ventilatie. De gordijntjes gaan dicht voor wat schaduw. Af en toe een foto van het landschap en de brug over de Bani in de buurt van Bla.

15.30 uur aankomst in Koutiala. Blij met de frisse lucht. De bus leek wel een oven en dat geeft een flinke hoofdpijn. 

11 jaar geleden was ik voor het laatst in Koutiala bij Dabou Diarra en zijn familie. Dabou is muzikant en al zijn kinderen zingen en spelen een of meer instrumenten. Ik heb veel van Dabou geleerd en ga ik ze opzoeken.Dabou en zijn zoon Issa halen me op. Na 11 jaar is Issa geen jongen meer, maar een man. Middag eten staat al klaar. Na het eten een bucketshower (bad met een emmer water). Veel tijd om te rusten is er niet, iedereen wil iets zeggen en horen.

tip: reizen met de bus kan comfortable als het een bus met airco is. Op voorwaarde dat de airco het doet. Sommige bussen hebben weinig ventilatie, alleen twee luikjes in het dak. Als de zon erop staat kan het heel warm worden.